چند نوع کلیپ هست که اگه ازشون ببینم با ذوق نگاه میکنم:
* عروس و داماد خارجی که دارن از جایی رد میشن یه دفعه یه جمع ایرانی میرسن و شروع میکنن به آواز خوندن و آهنگ زدن و تشویق کردن و رقصیدن. خیلی باحالن
* این چالش که خانمی جلوی بچههای نوجوونش به همسرش میگه Daddy
* قهرمانهای آتشنشانی و سیل و و آتشسوزی و ... که خیلی سریع تصمیم میگیرن و حرکت شجاعانهای میزنن.
* کلیپهایی که یه جمع بزرگ از آدمها یک حرکت حماسی میزنن؛ مثل اون کلیپ که توی آلمان چندین هزار موتورسوار رفتن در خونه یک کودک سرطانی که روزهای آخر زندگیش بود.
* کلیپهایی که کسی به یک سگ آزاردیده و رها شده و دل شکسته کمک میکنه؛ اونهایی که اولش به طرف نمیتونن اعتماد بکنن و هی ناله میکنن و دلشون شکسته
*کودکی، همسر پدر/ مادرش رو میپذیره و بهش میگه مامان/بابا. مثلا اونهایی که توی یک نامه به اون شخص میگن به فرزندی قبولم کن، یا برعکس
* فرزندهایی که میان و به پدر و مادرشون میگن همهی بدهیها و وامهاتون رو تسویه کردیم
* اونهایی که تازه از بیهوشی بیرون اومدن و حرفها عجیبی میزنن
*اونهایی که از توی بالون با چترنجات میپرن پایین
* اونهایی که یکی از پشت دیوار ظاهر میشه و یکی از دوستان یا خانوادهاش رو میترسونه
* اونهایی که یه هدیه تولد میگیرن و از خوشحالی گریه میکنن؛ مخصوصا اونهایی که به دختر نوجوونشون آیفن هدیه میدن.
پن۱: اصلا نمیبینم: هر نوع کلیپی در مورد بچهها، سیاستمدارها، دعواها و درگیریها، سربهسر حیوانات میگذارن، شوخی خرکی، شوخیهای جنسی و ...
پن۲: گربهها چون خیلی دلم رو میبرن رو هم سریع رد میکنم و اصلا نمیبینم.